Mali, West-Afrika, 06-03-2005 t/m 14-03-2005             

               

 "Hardlopen als avontuur", geschreven door marathon/ultraloper Henk Sipers.

Het boek is tot stand gekomen in samenwerking met Eric de Vries van uitgeverij Hardlopende Zaken uit Deventer.

322 bladzijden, geïllustreerd met tientallen zwart/wit-foto's

 

Boek bestellen of meer info, klik HIER  

www.hardlopendezaken.nl

                                 

          Henk Sipers en de Trial du Pays Dogon, Mali West-Afrika, 2005.

       Dit avontuur is ook weer voorbij. voor mijn volgende uitdagingen zie mijn

            site over het ultralopen: http://members.home.nl/ultrasport/index.htm

                            of http://www.adventure-runner.tk

 De Limburger 17-03-2005        Nieuws - Regionaal - Heuvelland
Malinees dorp kan eten dankzij Limburgs duo

 
Van onze verslaggever

 
Yendouma/Noorbeek -
De bevolking van het Malinese dorp Yendouma heeft dankzij Jos Vrancken uit Noorbeek en Henk Sipers uit Maastricht voldoende voedsel voor de naderende droge periode. De twee Limburgers, die vorige week deelnamen aan een meerdaagse ultraloop in Mali, overhandigden ter plekke symbolisch een zak meel aan het dorpshoofd. Sipers en Vrancken hadden voorafgaande aan hun vertrek naar Mali 1.450 euro ingezameld. Van dat bedrag kan zesduizend kilo meel worden gekocht. Omdat de plaatselijke meelopslagplaats is overvallen door een enorme zwerm krekels, dreigde voor de bevolking een ramp. Sipers: ,,We hebben met onze eigen ogen kunnen zien wat er met het geld gebeurt. Dat geeft een fijn gevoel.''

       

                              

                Laatste nieuws: Pinkstermaandag opnieuw een uitzending

                over deze Trail. Meer info zie www.l1.nl of teletekst L 1.

                                      Heldendom of waanzin XL

 

                       

Henk Sipers ziek naar trail in Mali   www.ultraned.org Dinsdag 15 maart 2005
De trail du pays Dogon in Mali, West-Afrika. mijn tweede woestijn-uitdaging na de marathon des Sables vorig jaar. Ik ( Henk Sipers) had geleerd van mijn fouten van vorig jaar zoals te weinig eten en alleen maar proberen rugzak-gewicht te beperken. Terwijl ik in de Sahara de MdS liep vorig jaar, liep Edwin Lenaerts de eerste aflevering van de Trial du pays Dogon. Hij had enkele dagen van te voren zijn enkel verzwikt en was toch vertrokken naar Mali. Ik heb daar toen veel over nagedacht en mij bleef zoiets altijd gelukkig bespaard. Tot dit jaar. Ik had me gedurende 4 1/2 maand voorbereid net als vorig jaar en had 9 marathons en 2 vijftig km 's gelopen met rugzak met 8-9 kilo. Geen problemen alles verliep prima. Een week voor het vertrek werden er film-opnames gemaakt door L1, de Limburgse lokale tv. Ik zou na afloop terug naar huis lopen met rugzak en dit was tevens de laatste training met rugzak. 's Morgens werd ik wakker met hoofdpijn. Voor mij een teken dat er iets niet in orde was want ik heb nooit hoofdpijn. Na afloop van de opnames vertrok ik dus hardlopend en het bonkte in mijn hoofd. Ik moest 17 km lopen en na 10 km moest ik al wandelen want ik voelde me steeds zieker worden. Uiteindelijk kwam ik na 5 wandelpauzes thuis en voelde me zeer beroerd en was duizelig. Ik nam de temperatuur op en had 38,9 . Ik ging naar bed en lag daar de gehele dag en de temperatuur zakte niet. Ik verwachtte dat de temperatuur zou zakken na 3 dagen maar dat gebeurde niet en ik bleef ziek. Ik meldde me bij Han Frenken af voor de 6 uursloop. Een teleurstelling daar ik gehuldigd zou worden daar ik een van de weinige lopers was die alle 10 de afleveringen gelopen zou hebben. Voor mij was Stein een deel van de voorbereiding daar ik altijd veel tijd nodig heb tijdens een meerdaagse om mijn tempo te vinden en zo misschien eerder goed zou lopen.

We zouden met 4 Limburgers naar Mali gaan, Han Frenken, Jos Vrancken, Lambert Schuurs en ik. Ik probeerde me zo goed mogelijk te houden maar alles was vermoeiend. Ik bleef ziek en het werd eerder slechter dan beter. Ik had nog regelmatig contact met Han en hij raadde mij ook aan rustig te blijven. Op zaterdag was ik nog ziek en had 38,5 koorts. Ik belde Alain Charlier ( de organisator van de trial in Mali) om me af te melden want lopen met koorts is zeer gevaarlijk en ik had al genoeg paracetamol etc etc geslikt en ik had er echt geen zin meer in. Nu had ik ook al problemen met mijn longen en hoestte de gehele dag en nacht. Alain bleef mij motiveren dat ik mee moest en alle 4 de doctoren zouden mij er door helpen en anders regelde hij wel iets in Mali. Okay, ik ging mee op zondagmiddag maar ik was zo slap als een vatdoek. Aangekomen in Mali ging het niet beter maar iedereen klaagde daar over de warmte. Alleen wist ik niet of het van de koorts was of de omgevingstemperatuur.

Maandag, de dag voor de wedstrijd was de controle dag en kon je de laatste voorbereidingen doen. Ik voelde me iets beter en ging vroeg slapen maar in tegenstelling tot in de Sahara koelde het bijna niet af en ik transpireerde uit bed. s' Morgens was ik weer kapot en voelde me niet goed. Ik startte met de groep en na 3-4 km lag ik al achteraan. Dit was niet het probleem maar ik moest continue hoestten en soms zelfs bijna tot brakens toe. Ik was kortademig en moest gaan wandelen. Om een lang verhaal kort te maken, dag 1 stopte ik na 20 km en liet me even later weer overhalen door te lopen. Dit was niet verstandig bleek de dag erna. Ik was kapot en sliep bijna niet. Ik kon s 'morgens bijna niet eten en had diarree. De eerste paar km 's gingen goed maar na 7 km was ik total loss. Ik stapte uit en dacht dat dit het geweest was. Ik probeerde de rest van de dag me rustig te houden en heel veel te drinken. Mijn buikkramp werd erger en ik moest al aan de Immodium. Ik ging vroeg slapen en wist nog niet wat ik ging doen. Dag 3 pakte ik alles in en 15 minuten voor de start besloot ik toch weer te gaan lopen. Velen waren nml. komen vragen of ik weer starten zou. Ik vertrok en het ging maar alleen weer dat hoesten. Na 10 km was dat verminderd maar toen voelde ik me weer niet goed.

Eigenlijk ging het de gehele trial zo behalve dag 4, de marathon. Ik liep goed en bleef redelijk doorgaan tot de finish. Na de finish ging ik liggen en toen ging alles mis. Ik voelde me weer niet goed, was misselijk, diarree etc etc. Dag 5 werd zodoende de zwaarste dag van alles en ben enkele malen onder een boom moeten gaan liggen daar ik dacht dat er iets met me zou gaan gebeuren. Ik had dag 4 na de wedstrijd bijna niets gegeten en de ochtend van dag 5 een energiereep en verder niets!!!!!

Maar zoals met alles kwam er ook hier een einde aan. Tijdens de wedstrijd heb ik helemaal geen tijden opgenomen, het boeide me totaal niet.
De trail was geweldig, ondanks dat ik niets over het land en de mensen heb geschreven, ze zijn geweldig en er heerst een vreselijke armoede.
Het geld dat ik met Jos Vrancken had opgehaald, door de sponsorloop te organiseren en andere giften, kwam goed terecht. Op dag 3 kwamen we in een dorp waar de gehele oogst was opgegeten door de krekels en zij hadden het geld van ons gekregen en konden zo voor het gehele dorp meel kopen, 6000 kilo, tot de volgende oogst.

Ik ben blij dat ik ben meegegaan naar Mali en heb nogmaals zeker genoten van de mensen en het land, maar of dat verstandig is geweest weet ik niet.
Het lopen van zo 'n wedstrijd onder die omstandigheden en dan nog met rugzak en eigen verzorging en je niet goed voelen en een slechte hygiëne, kan genoeg problemen met zich meebrengen.
Door mijn werk weet ik dat maar op die momenten denk je er wel aan maar anders.......
Momenteel gaat het iets beter maar zeker nog niet goed. Mijn longen blijven me "dwars" zitten maar ik hoop dat de thuisatmosfeer en mijn vrouw dit alles weer ongedaan maken. Vandaag heb ik weer 10 km gelopen en moest maar 1 maal wandelen. op laatst kwamen weer die hoestbuien maar iets minder.

Hopelijk plaatst een van de andere deelnemers, Han, Lambert of Jos, een leuk wedstrijdverhaaltje zodat er een goed beeld ontstaat over de trail.

160 km Woestijnloop met rugzak  www.ultraned.org Dinsdag 15 maart 2005
Zondag 6 Maart 2005 is het een speciale dag, dan vindt de 10e Zes uursloop plaats in mijn woonplaats Stein waar ik de initiatiefnemer van ben, maar tevens vertrek ik op dezelfde dag naar Mali.
‘Smorgens nog de start meegemaakt en de eerste drie uren van de wedstrijd gevolgd, daarna snel naar huis de voeten laten aftapen en nog wat spaghetti gegeten.
Om 16:00 vertrekken Lambert Schuurs, Jos Vrancken en Henk Sipers en ondergetekende richting Luik met een delegatie van de Limburgse pers (L1TV Ed Leunissen en Stef Nivelles, GPD verslaggever Rob Sporken en sportfotograaf Ermindo Armino)
Hier aangekomen worden we verwelkomt door de Luikse Iron Organisatie die de wedstrijd organiseert, alwaar we een lunchpakket en 2 T-shirts aangeboden kregen, vertrekken we per bus naar Parijs Ch. De Gaulle airport, vandaar vertrekken we naar Mopti met Air Mediterrane.

Maandag 7 Maart 2005
We arriveren om 11:00 plaatselijke tijd op het zeer kleine vliegveld van Mopti, waar uiteraard maar een landingsbaan is met aankomst en vertrekhal niet groter dan een voetbalkantine, we pakken de koffers die naast het vliegtuig liggen, daarna een stempel in paspoort voor ons visum en dan belanden we in een hele andere wereld, zoals de Fransen dit zo mooi zeggen c`est L`Afrique.
De bussen staan klaar voor vertrek naar Bandiagara waar we een kilometer voor ons hotel worden opgewacht door een honderdtal kinderen van de plaatselijke school die voor ons uit lopen te zingen op het fluitsignaal van de Malinese leraar Soro Tembely die later nog 2e werd in de einduitslag.
Aangekomen in het Togana Hotel annex camping worden we getrakteerd op zang en dans van de bewoners, hierna zal de administratie en gezondheids check plaatsvinden.
Alle benodigdheden heeft iedereen in orde, zoals elke dag voedsel (1500kcal), kleding, slaapzak, kompas, slangenbeetset etc, daarna naar een van de drie doktors voor ECG verklaring en men luistert of onze longen naar behoren functioneren, voor deze bijzonder zware trail, direct hierna worden ons de koffers ingenomen, zodat we alleen nog maar onze rugzak hebben met toebehoren
S’avonds wederom zang en dans met spaghetti daarna vroeg naar bed, daar de start de volgende morgen zal zijn om 09:00.

Dinsdag 8 Maart 2005
Om 07:30 wakker gemaakt door een balkende ezel die naast ons kamertje staat te grazen, even snel naar het buitenlucht toilet waar de hagedissen vanuit alle hoeken weg springen.
Temperatuur al opgelopen tot 36 graden, ik heb er een hard hoofd in, daar het in loop van de dag nog warmer zal worden.
Om 09:00 precies worden we, 38 atleten uit Frankrijk, België, Italië, Zwitserland, Engeland, Luxemburg en natuurlijk de 5 mensen uit Pays Bas daar Joost Oerlemans Nederlander is, maar in Zwitserland woont, weggeschoten door plaatselijke bevolking voor een 29km lange tocht maar Dourou, het eerste gedeelte liepen we door een plaatselijke rivier die uiteraard droog stond maar helaas nog genoeg zand te vinden was, vandaar uit lopen we door de stad Bandiagara waar ons de bevolking succes wenst, dit ritueel zal ook in de resterende 4 dagen volgen met de volgende spreuken: bon courage, bon route, en natuurlijk het Sa va bien.
In de stad gekomen lopen we via zandpadden, groene uienvelden en rotsachtige wegen richting Dourou, hier wordt ik 500 meter voor de finish opgewacht door een 50 tal kinderen die me het laatste stuk begeleiden, de temperatuur is reeds opgelopen tot 41 graden .
S’ avonds spaghetti gegeten en men kan in een tent of men kan ook in de buitenlucht slapen nabij de school.
Lambert deelt ballonnen en pennen uit aan de kinderen en er wordt ook nog gedanst met de traditionele Dogon Maskers.

Woensdag 9 Maart 2005
Slecht geslapen daar ik maar een klein matrasje heb meegenomen in de rugzak i.v.m. het gewicht, een ½ liter water gedronken en een energy-biscuit koekje, vertrekken we gelukkig vandaag om 07:00 daar gisteren toch heel veel deelnemers moeite hadden met de extreme warmte.
Toch nog 33 graden lopen we door het Falaise dal met een angstvallige afdaling waarbij we af en toe een circusartiest moeten zijn om het dal te bereiken,
Hier komen we wederom langs uienvelden en karakteristieke huisjes met heel veel spelende kinderen die wat je spontaan je hand gaan vast houden en vragen om kado’s zoals pennen, bon bons en of ballons.
Bij de eerste checkpoint krijgen we wederom 1 ½ liter water, deze in mijn beide bidons gedaan met Born Isotone oplossing, niet vergeten elke 10 km een zouttablet innemen, die de Iron Organisatie vooraf aan ons heeft uitgedeeld voor deze trail.
Lambert krijgt van de doktors te horen dat hij echt de zouttabletten moet innemen, daar hij gisteren die vergeten was en zodoende krampverschijnsel kreeg.
Temperatuur loopt wederom op tot 41 graden, bij het eerste plaatselijk hotel ( 4 muren en 2 stoelen) 2 flessen cola gekocht daarna de weg wederom vervolgd via zandpaden naar de Dune Roses, hier aangekomen moesten we de zandduinen beklimmen a la Marathon de Sables, daarna direct uitrusten in de plaatselijke berbertent, op deze 30 km lange etappe zou Henk Sipers helaas uitstappen daar hij een week voor Mali nog een flinke griep had.
Wederom Spaghetti klaar gemaakt en vroeg naar bed, Jos gaat zijn tent opzetten onder aan de zandduinen, Lambert, Henk en ikzelf hebben de voorkeur om te overnachten in de berbertent.
Om 19:00 wordt het duister en kunnen we gaan slapen, maar de wind gaat toenemen en we waaien bijna weg, Henk besluit om bij Jos in de tent te gaan slapen, wij nog niet, maar nadat ik 1 kg zand had gesnoven gaan wij toch hals over kop zonder zaklamp een tent opzetten in deze zandstorm, waardoor het toch 15 minuten duurde voordat we ze hadden opgezet, met als gevolg dat we ze hadden geplaatst op een helling.

Donderdag 10 Maart 2005
Vandaag krijgen we een betrekkelijk korte etappe van 24 km naar Yendouma,
We vertrekken vanuit de zandduinen en lopen 2 km hierover om zodoende wederom langs zandwegen en de vriendelijke bevolking met ezel en kar en of voetwagen te eindigen in het plaatselijke zeer mooie bergdorpje Yendouma, maar wat mij bij blijft van deze etappe is dat ik het toch moeilijk wederom moeilijk had om maar met 1 ½ liter water te overleven voor een afstand van 10 km in deze hitte, maar 5 km voor de finish zie ik een fata morgana of toch niet, een jongen met een motor met koelbox en heerlijke gekoelde Cola, dit ineens opgedronken kreeg ik wederom vleugels en liep ik vol goede moed via een afdaling naar de finish.
Bij de finish heeft de organisatie uit voorzorg een zeer giftige slang gedood met stokken zodat we de slangenbeetset niet hoefden te gebruiken.
Om 16:00 gaf Henk Sipers en Jos Vrancken de opbrengst van hun sponsorloop aan het plaatselijke dorpshoofd van het Dogon dorpje Yendouma, die daardoor 6000 kilo meel kon kopen daar de gehele oogst werd opgegeten door een krekel plaag die heerste in de Sahel.
Bij deze etappe krijgt het Lambert moeilijk, hij wordt ziek maar zal toch de volgende dag starten, de plaatselijk mama wast onze kleren en we kunnen op het dak van het plaatselijke restaurantje onze matras spreiden onder de sterrenhemel.

Vrijdag 11 Maart 2005
Vandaag lopen we de marathon naar Lougouroucombo, de eerste 2 km lopen we naar de berg Dourou toe, over zandpaden hier zullen we eerst klimmen en daarna wederom dalen over angstvallige grote rotsblokken daarna naar de beruchte klim van de La falaise, onderaan de berg bij km punt 18 vul ik eerst nog de bidons met cola en Born isotone drank, de beklimming wordt ingezet en het wordt zwaar daar de plaatselijke bevolking ook met emmers water en of manden fruit ook omlaag en of omhoog loopt en dit alles op hun kleine hoofd.
Bovenaan aan de berg word er een levende koe geslacht en direct verkocht, we lopen nu over een plateau van rotsblokken en zandwegen richting finish, 2 km van te voren worden we weer opgewacht door de kinderen van het dorp en onder luid gezang wordt we ontvangen door het plaatselijke dorpshoofd, bij deze etappe wordt een Fransman omver gereden door een Malinese man met motor en kan helaas de wedstrijd niet vervolgen, de Malinese atleten krijgen het deze etappe ook moeilijk maar handhaven zich goed in de voorste gelederen van het klassement.
Wederom zang, dans en spaghetti en we ditmaal het bivak opgeslagen bij de plaatselijke kerk

Zaterdag 12 maart 2005
Vandaag de laatste etappe van 29 km naar Ouro Gondo, de eerste 20 km verlopen voorspoedig maar de laatste 9 km worden zeer lang, daar mijn lichaam het water niet meer kan verdragen, gelukkig heeft het iedereen zwaar en komen de kinderen uit het dorp ons tegemoet gelopen, ik vraag aan een kind die ik later mijn bidons zal geven om even een cola te gaan halen, maar helaas zag ik de cola niet meer maar de Belgische Gendarm Rik Marien uit Hasselt had wel nog fanta kunnen regelen, die snel opgedronken en de weg vervolgt via de knollenvelden richting finish waar ik werd opgewacht door de organisator Alain Charlier en mijn teamgenoot en vriend Lambert Schuurs van ons Mephisto-Durlinger team en de Limburgse pers, hier snel een biertje nemen en dan met de 4x4 richting hotel, eerst de blaren verzorgen, douchen en dan naar de prijsuitreiking

Zondag 13 Maart
Vandaag hebben we een vrije dag, Henk en Jos gaan naar Mopti met de groep voor een bezichtiging van een grot en een boottocht over de Niger, Lambert en ikzelf gaan naar het plaatselijk restaurant van Soro Tembely die zou koken voor ons, de persmensen zorgen dat alle foto’s en verslagen in Nederland terechtkomen bij de persbureau via het internet cafe van meneer de professeur Tony.
S’ avonds lekker Malinese frieten gegeten met brochettes

Maandag 14 maart
Na het ontbijt beslis ik om al de kleding en of voedsel , bidons te verdelen onder de kinderen die wat buiten de poort staan het uit te delen, dit leidt tot chaotische taferelen al la Dafur.
We vertrekken met bussen naar Mopti airport,vandaar via Marseille naar Parijs en dan met de bus naar Luik en Stein.
Het was een bijzondere loop onder extreme moeilijke omstandigheden: 41 graden, 10 kg rugzak en heel veel zand en het decor van een Indiana Jones film.
De einduitslag:
01.     Bernard Godon      Belgie               13 uur 53 min 49 sec

02.     Soro tembely          Mali                 14 uur 26 min 05 sec

03.     Laya Kobio             Mali                 16 uur 46 min  27 sec

07.     Lambert Schuurs    Nieuwstadt      17 uur 51 min 08 sec

16.     Han Frenken           Stein                23 uur 24 min 51 sec

32.     Joost Oerlemans     Basel               33 uur 59 min 45 sec

34.     Jos Vrancken          Noorbeek          37 uur 39 min 17 sec

Er waren 4 uitvallers o.a. Henk Sipers uit Maastricht op de 2e dag door ziekte, maar liep gelukkig daarna toch alle etappes goed uit.



Meer foto’s te zien op http://www.zandmarathon-dogon.tk
En meer info: http://www.ironorganisation.be.tf

Han Frenken 

                     J                                 

      Klik op krantenknipsel voor vergroting.

                 

savanne. Het overgangsgebied is de Sahel. Te midden van westelijk Afrika, wordt Mali omringd door de landen: Algerije, Ivoorkust, Guinee, Mauretanië, Senegal, Nigeria en Burkino Faso. Ooit was Mali een Franse kolonie              

De Marathon des Sables ( www.zandmarathon.tk ) liep ik voor Artsen zonder Grenzen en ik deed een sponsorloop op een lopende band, 42.195 km. Ik kon een bedrag van bijna 1200 Euro overmaken op hun rekening. Een ieder nogmaals hartelijk dank voor de steun en financiële gift voor Artsen zonder Grenzen.

                               

Jos Vrancken uit Noorbeek loopt de trial in Mali ook en samen willen wij een sponsorloop houden en de opbrengst gaat naar het OURO GONDO-project. Mali is op 4 na, het armste land van de wereld. 

 Meer info hierover en over de sponsorloop, klik onderstaande button. Donaties zijn altijd welkom, meer info sifra@home.nl

                                                                      

De trial du pays Dogon is een hardloopwedstrijd over 160 km, geheel self-supporting. Elke deelnemer moet zijn eigen equipment ( eten en verplichte- en eigen materialen) dragen.

 

              ‘’ If you can dream it, you can do it ‘’

                                                                                           John F. Kennedy…

 

Op het einde van elke etappe is een simpele avondmaaltijd voorzien.

                                     

                                             

                                                       

                             

Deelnemers die maag- darmproblemen vrezen ( al het voedsel wordt bereidt met mineraal water, verzorgd door Iron Organisation)  en die geen lokaal voedsel willen eten, moeten zelf voor vervangend voedsel zorgen en moeten dit zelf meedragen in hun rugzak van het begin tot het einde.  

                                       

 

 

 

Na de Marathon des Sables te hebben gelopen, een 6-etappen wedstrijd over 240 km door de Sahara woestijn van Marokko geheel selfsupporting, heb ik mijn nieuwe doel voor 2005, nml. de Trial du pays Dogon. Deze trial gaat over 160 km in 5 etappes en is bijna geheel selfsupporting.

                                               

 Elke deelnemer moet kunnen aantonen dat hij voor 5 dagen eten bij zich heeft, met een minimum van 1500 Kcal per dag. 

Bij niet nakomen van o.a. deze regels volgt een tijdpenaltie. 

   

Iron Organisation mag op elk moment de regels veranderen i.v.m. b.v. een gewapend conflict of andere onvoorziene omstandigheden.

Watervoorziening:

De organisatie is verantwoordelijk voor de watervoorziening.

De verdeling is als volgt:

1,5 ltr elke morgen voor de start

1,5 ltr gedurende de race bij elk controlepunt

3 ltr bij de finish van elke etappe.

De deelnemer moet zelf regelen dat hij met deze watervoorziening uit komt.

 

Survival material  

 een rugzak

een slaapzak ( + 5 graden C)

lamp met batterijen

5 veiligheidsspelden

een kompas

een aansteker

een mes

desinfectans

een fluit

een aluminium deken

zouttabletten

een muts (cap)

Elke deelnemer moet voor zijn eigen uitrusting zorgen ( voedsel, survival materiaal etc), en moet dit kunnen tonen bij de administatieve en technische controles in Mali.

   

Inscription, fee, administrative obligations

Reservation file complete before 01/01/2005:
- The engagement form
- A deposit of 500 Euros;
- The information card with date and signature;
- Passport photocopy with date of delivery;
- The joined medical certificate of the organisation must be confirmed by a M.D., preferably a sports physician.  That medical certificate and an electrocardiogram, realized within the 30 days before the race, will authoritatively have to be presented at the administrative controls. 

The total amount of the engagement fee is fixed to 1500 Euros when leaving Paris.  It includes:
- aerial transportation ;
- 4x4 transportation;
- intendancy all inclusive;
- camping;
- hostellers;
- insurance repatriation to Europe;
- technical management of the organisation;
- medical assistance;
- tee-shirt and souvenir.   

All payments will have to be executed by bank transfer to: Iron Organisation, account N° 001-4095275–11. 

The total number of participators being limited, Iron Organisation will only retain the candidatures with a complete administrative file.  Any incomplete file will not be registered.

Verdere bijzonderheden:

Verplichte vaccinatie : gele koorts
Aanbevolen vaccinaties : Hepatitis A + B, polio, meningokokken en tetanus.

Malaria preventie.

Visum is verplicht.

Beneden enkele foto 's van de Marathon des Sables 2004.Een belevenis van wereld formaat. Meer info op mijn speciale site hierover http://www.zandmarathon.tk

Mijn andere sportsites te bereiken via:

http://members.home.nl/ultrasport/index.htm

of www.adventure-runner.tk